روزمره- دوشنبه

عزيز دلم، برای اون قسمت فرانسه اش روی من حساب کن :) بوس و بغل يه عالمه...

لوا:
گلکم. تو شماره منو داری؟ بهم یه زنگ بزن. هم یه گپی بزنیم هم ببینیم تو میتونی یه کاری بکنی برای این جریان یا نه. این ته جان قوربان.

يه چيزي كه شايد كمك كنه اينه كه سعي كني مچ خودت رو بگيري ببيني چقدر خودت رو با ديگران مقايسه ميكني و از اون مهمتر چقدر خودت رو از چشم ديگران ميسنجي. يه جايي خوندم كه براي اكثر آدمها تعريف "موفقيت" فاصله ماست از جايي كه قرار داريم تا جايي كه فكر ميكنيم جامعه ميگه بايد قرار داشته باشيم. يعني تعريف كاملا بيرونيه و چشم به هم ميزنيم ميبنيم سي ساله داريم به قول تو زير آبي ميريم كه فقط ثابت كنيم ميتونيم بريم.

يك سال استراحت خوبه اما از اون مهمتر سعي كن ريز ريز همين الان هم به خودت استراحت بدي...استراحت به مفهوم اينكه سعي كني در حال زندگي كني نه در آينده...حتي اگر آينده اسمش استراحت باشه.

لوا:
سلام انار جان.
قبول دارم حرفت رو. واقعا معیار موفقیت من شاید اصلا توانایی خودم نبوده تا به حال مقایسه ام با اطرافیانم بوده. شاید مثلا مقایسه سنی ام بوده با دوستانم که الان تحصیلات تکمیلی اشون رو هم تمام کردند یا در شرف تمام کردند و من این وسط مهاجرت رو داشتم و دوباره از نو شروع کردن رو. این رو کاملا قبول دارم که باید بشینم و با خودم اول کنار بیام که من واقعا چی میخوام و چقدر میتونم اصلا و بعد هم دارم خودم رو با کی مقایسه می‌کنم. این رو قبول دارم.
در مورد بخش دوم هم برام سخته. زیاد. متاسفانه از الان هم دارم فکر میکنم که خوب این دو ترم رو به کوب بخونم بعد برم استراحت و جهانگردی. باید یه فکری برای این بخشش بکنم حتما.

ببين اين خيليش هم متاسفانه فرهنگيه. يعني تو اگه الان بر طبق زمان بندي خيلي هم عالي بودي باز داشتي خودت رو با يكي مقايسه ميكردي براي اينكه اصولا ماها تو ايران اينجوري بار مياييم. يخورده اگر به دور و اطرافت و مكالمات دقت كني ميبني كه چقدر تاكيد بر مقايسه است. ميخوام بگم ايراد شخص تو نيست اما خوب فشار روي شخص توئه.

بعد ببين سخت كار كردن با شاد بودن منافاتي نداره. اينو از تجربه شخصي خودم ميگم. من دو سال اخير خيلي سخت كار كردم و در عين حال شادتر از بقيه زندگيم بودم. براي اينكه شروع كردم "سعي كنم" خودم رو از چشم ديگران نبينم. اينجوري بهش فكر كن كه تو يه انرژي محدودي داري. همه يعني اينجوريند. تو اين انرژي رو اگر صرف اين كني كه مديريت زمانت رو بهتر كني كمتر انرژي داري كه به خودت غر بزني. و انرژي رو اگه صرف مقايسه خودت با ديگران بكني كمتر برات انرژي ميمونه كه باهاش درس بخوني.

مشكل اصلي اينكه آدم خودش رو با بقيه مقايسه كنه و موفقيت رو از چشم ديگران ببينه اينه كه احساس كنترل بر زندگي و مسيرش رو از دست ميده. شادي انقدر از اينجا به دست نمياد كه آدم به همه چيزهايي كه دوست داره برسه تا اونجايي كه آدم احساس كنه در مسير رسيدن بهشونه و در طي اين مسير كنترل دستشه.

و يه چيز مهم ديگه كه من ياد گرفته ام اينه كه به جاي اينكه به خودت قرار بذاري كه از اين بعد ميخواهي چه كارهايي نكني با خودت قرار بگذار كه ميخواهي چه كارهايي رو بكني. مثلا به جاي اينكه قرار بگذاري وقتت رو نميخواهي صرف وبلاگ نويسي كني با خودت قرار بگذار كه ميخواهي ورزش كني. به دليل اينكه هيچ عادتي رو نميشه ترك كرد مگر اينكه جايگزين داشته باشه.

مواظب خودت هم باش. سعي كن بيشتر به خودت لبخند بزني. جدي ميگم. اين يك كلكيه كه من ياد گرفته ام و حالم رو بهتر ميكنه:)

لوا:
باید چندباره بخونم و بهش فکر کنم.
اون بخش فشار جامعه رو که قبول دارم دربست. یعنی یکجایی آدم حتی میترسه بگه که بابا من تازه دارم لیسانس میگیرم. یعنی واقعا میترسم اینو بگم. درصورتی که اولا به بقیه چه و بعد هم حالا اتفاقی هم نیافتاده. ولی این گفتنش اینجا راحته.
در مورد تغییر عادتها هم باید بشینم ببینم با زندگی من چه مدل هایی اش جور در میاد. مثلا اینکه کامپیوتر رو همراه خودم به دانشگاه نبرم و کتاب بخونم به جاش میتونه شروع خوبی باشه.
باید فکر کنم.

مرسی از کامنت خوبت هم در ضمن. بهترم الان فکر کنم.

من استراحت اینجور دوست ندارم! دوست دارم 5 روز کار کنم و دو روز آخر هفته کتاب بخونم! موسیقی گوش کنم و خوش باشم! یا 4 ماه کار کنم و یه هفته خوش باشم

تمام مدت من هم همین کارهارو کردم و همین فکرهارو داشتم به علاوه ی این که رفتن نجاتم خواهد داد حالا نوشته های تویی که اونجایی برای من این جا همزتد پنداری عجیبی دارد دختر! منهای این که نمی توانم به راحتی تو تصمیم بگیرم!
اینجا را مدت هاست می خوانم و بی نشان رد می شوم اما این نوشته انگار نوشته ی من بود دختر!
امیدوارم ارامشی را که دوست داری به دست آوری دوست!