« یکشنبه‌ها با برگ و رنگ صفحه اصلی »

ما انسان‌های ساده که دلمان به سیاستمدران خوش است موجودات بیچاره‌ای هستیم.

حالا می‌خواهد برای یک کمی آزادی و روسری رنگی باشد یا برای پایین آمدن قیمت نفت و مرغ و تخم مرغ


گاهی فکر می‌کنم این بی‌شرف‌ها آنقدر خوب نقش بازی می‌کنند که خودشان هم وسط راه یادشان می‌رود که از اول هم نقش بوده. می‌شود خود خود داستان. شاید آن‌ها از ما هم بیچاره تریند.

June 16, 2008 10:43 PM

Comments

ميدونى ، تو اين "كنسرت" بزرگ ، اين "خواننده" نيست كه داره بقيه رو ميرقسونه ، "سيستمه" كه اين كارو ميكنه . سيستم هم "مال" كسى نيست . بعضيا بالاترن يا "توانا"ترن . اونم يعنى اينكه "سيستم" بهشون اجازه ميده بعضى كارا رو ، و نه هر كارى كه خودشون واقعا دلشون ميخواد رو ، "بيشتر" انجام بدن : مثلا بيشتر بخورن يا بيشتر بكنن يا بيشتر بپوشن و قس على هذا . همين هم كه پاشونو از محدوده اى كه "سيستم" ازشون انتظار داره فراتر بذارن ، مثل تفاله پرتشون ميكنه بيرون .

سياستمدارا هم كه از بدبختترين انواع اين "خواننده" هان . همه چيشون FAKE و غير واقعيه . و اغلب هم خيلى آدماى تنهايى ان تو درونشون . من اين تنهايى رو كاملا تو نگاه بوش ميبينم ، مثلا . اون وقتايى كه گير ميفته و نميتونه جواب سوالا رو بده كه اتفاقا كم هم اتفاق نميوفته

رضا June 17, 2008 2:07 PM

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)