« صفحه اصلی »

دوران نوجوانی من عجیب بود. تنش وحشتناک و دعواهای هرروزه سر مسایل بی‌خود با مادرم موفقیت در مدرسه و زندگی عاطفی که هیچکس از یک شاگرد اول انتظارش را نداشت و در کنار همه این‌ها باید به شدت به صورت مخفی نگّهداری‌ می‌شد.

من برای مادرم ارزش زیادی قایلم. زنی بود که کتاب‌ را به زندگی من آورد. کسی بود که لحظه به لحظه فداکاری‌اش را با همه بی‌کاری آن‌ سال‌های پدرم دیدم. کسی بود که بیشتر از هر کسی از قدم به قدم درس خواندن من دفاع کرد و به جرات می‌توانم بگویم از خیلی از چیزها زد تا من به کلاس‌های خارج از برنامه دوران دبیرستان و دوران دانشجویی در ایران بزنم. اما من هیچ وقت با مادرم به معنای یک دوست صمیمی نبودم. هیچوقت.

حالا وقت‌هایی که مثل این چند روزه این هجوم وحشتناک هورمون‌ها را می‌بینم که حالا دیگر درک می‌کنم برای چیست و با من چه می‌کند به عقب برمی‌گردم و فکر می‌کنم شاید تمام تنشهای آن سال‌ها هم به خاطر بلوغ زودرس من بود و مادری که این‌ها را نمی‌دانست. تقصیر خودش هم نبود. خیلی از ماها هم معنای این‌ها را نمی‌دانیم. فکر می‌کنیم زاده فکر و خیال است و نقش واقعی هورمون‌ها را ندیده می‌گیریم.

من خیلی زود قاعدگی ماهانه ام شروع شد. شاید فقط نه سالم بود یا ده سال . بعد این همراه شد با قد کشیدن یک‌ دفعه ای و رشد سینه ها و رویش موها. خودم هم آن موقع نمی‌دانستم این‌ها مهم است. نمی‌دانستم اصلا این‌ها یعنی چه. آنقدر بچه بودم که اصلا هیچی از پریود نمی‌دانستم. یک وقتی دیدم از تنم خون میاید. بعد که دیدم شورتم کثیف است رفتم بشورمش. اصلا نمی‌دانستم یعنی چه. بعد مادرم مرا که در حیاط خلوت پشت خانه داشتم شورتم را می‌شستم دید. تازه آن وقت بود که آمد و گفت این یک چیزی است که مال خانم‌هاست. از این به بعد هر ماه یک چند روز از این‌‌ّ ها از بدنت میاید. هر وقت اینطور شدی به من بگو که بهت وسیله لازم بدهم. بعد تازه آن موقع بود که یادم داد چطور نوار بهداشتی را توی شورتم بگذارم. آن‌هم آن نوار بهداشتی‌های کلفت بدون چسب قدیمی را.

ولی شاید دوازده سال بعد از طول کشید که اصلا بهفمم که چرا موقع پریود سگ می‌شوم. که چرا درد دارم. هیچکس این ها را به من نگفت. نمی‌گویم این‌ها تقصیر مادرم است. خودش هم همه آن سال‌‌ها گرفتار آن میگرن دیوانه کننده اش بود. او هم عصبی بود از هرچه که روزگار بر سر خانواده ما آورده بود. تقصیر او هم نبود. شاید خودش هم وقتی من نه سالم بود اینها را نمی‌دانست. وقتی من نه سالم بود احتمالا مادرم همسن و سال حالای من بود. با این تفاوت که یکی نسل قبل بود.

من همیشه دلم می‌خواست با مادرم دوست باشم. الان خیلی بهتر است. دیگر چیزی نیست که خجالت بکشم. دیگر نگران اینکه مادرم بفهمد دختر شاگرد اولش دوست پسر دارد نیستم. دیگر نگران یافته شدن دفترچه های یادداشتم در اتاق آن‌ها نیستم. اما این چیزی نیست که یک شبه بشود ساختش. حالا خودم یک وقت‌هایی در مورد مریض‌های جنسی برایشان توضیح می‌دهم. گاهی افسوس می‌خورم که چرا این رابطه هیچ وقت زودتر درست نشد.

حالا نمی‌دانم چرا این‌ها را می‌نویسم. شاید برای اینکه برای خودم مهم است. شاید برای اینکه یکی دوسالی است - بنا به گفته دکتر شاید به خاطر نزدیک شدن به سی سالگی- که هجوم این هورمونها و این اشک‌‌های بی سبب و رفتار غیر قابل پیش بینی حتی برای خودم روز به روز بیشتر می‌شود و من تقریبا به همه کسانی که به نوعی با من سر و کار دارند گفته ام که قبل از اینکه از حرف ها یا رفتار عجیب و غریب من برنجند مطمین شوند که آن در زمان پریود من اتفاق نیافتاده چون واقعا گاهی دست خودم نیست. هیچ توجیه هم ندارد. دست خودم نیست.

به نظر من مهم است اگر اوقاتی که اینطور می‌شویم به کسانی که با آن ها رابطه داریم بگویم جریان هورمون‌‌ ها چیست. پسرها در زمان بلوغ ظاهرا چیزی شبیه این را تجربه می‌کنند. بنابراین خیلی غریبه نیستند. اگر می‌توانید به پدر و مادرتان هم بگویید. شاید اگر آن زمان‌ها هم من این‌ها را می‌دانستم و به مادرم می‌گفتم الان تمام زندگی من جور دیگری بود.

June 14, 2008 10:01 AM

Comments

می دونی لوا...این تجربه ها که نوشتی تجربه ی مشترک خیلی از ماهاست...منم 10 ساله بودم که عادت ماهانه ام شروع شد...مامان منم دقیقا همون برخودری کرد که خیلی از مامانا کردن/می کنن....حتی تا مدتها...تا 18 17 سالگی هم نمی فهمیدم جریان این دردهای ماهانه و خونریزی چیه!...خودم فکر می کنم خیلی غمگینه که مامان من و خیلیای دیگه هیچ وقت با دختراشون اونقدر دوست نبودن که توضیح بدن راجع به سیستم عادی بدنشون! س ک س که دیگه بماند.... تا مدتها از مامانم عصبانی بودم بایت این بی توجهی اما حالا که 21 ساله شدم تازه می فهمم تقصیری نداشت شاید....غمگینه ....

Gol June 14, 2008 3:43 PM

شرمنده بابت ملانقطی بازی:

توجیه

آق بهمن June 14, 2008 8:01 PM

Hi dear Leva,

how could you change your relationship with your mother? I always wish I could talk to my mother about my relationships. I wish I could talk to her when I need to do so specially when I am down and depressed about a relationship. I know it takes time but I had no improvement in it. I have to always hide my feelings from her and show off that I don't even think about opposite sex, while I am 28 and ....

Greetings.

Azade June 15, 2008 9:30 AM

Leva Jan,
Remember that your mom is a woman too, and probably experienced the same fluctuations in hormone levels. What we, as kids, fail to understand someimes is, our parents are people before being parents:)
BTW, I've been reading your blog for a while. Big fan;)

Leva: Thanks Sanaz jan,
Yes. you are right as i m aging, i get that more and more that they are not holey persons, they are just like us.

sanaz June 16, 2008 12:06 AM

لوا جان، اولین بار وبلاگت رو می خونم.

این پستت چی بود؟ انگار من نوشته بودمش...

عجب.

ش June 16, 2008 9:09 AM

HiLeva Jan

As a man with Iranian parents, who lived in Iran most of his life, I had a same problem. My mom and I had only one conversation about (my) puberty for about less than 5 minutes and my dad never even mentioned anything about it.
When I moved to the US, I came with my family and my parents flew back to Iran. Later one of our family friends told me that your Dad wanted to tell you some stuff about 3ex and relationship which he (my dad) told me (the family friend) to do so. By that time, I was able to teach both him and my dad about 3ex and relationships. I was so curious that I read lots of books, articles, and watched a few movies (hahaha) to see what is going on and what changes happen in our body. Fortunately I got in a right track and got the right information.
I think in our parents generation 3exuality was taboo. It’s our turn to overcome these taboos and not pass them to next generation.

Amirali K June 17, 2008 1:30 PM

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)