
«
صفحه اصلی
یکشنبهّها با برگ و رنگ »
سوال
یه وقتهایی پیش میاد که دلم میخواد از تجربهها یا خواندهها یا شنیدههای اندکم اینجا چیزی رو بنویسم. مثلا در زمینه کار با مهاجرین یا زنان قربانی خشونتهای خانگی و خیابانی. اما این مسله که این تجربهها و دانستهها در چه بستر مکانی و زمانی و مکانی بدست اومده و بکار میره و آیا مثلا ممکنه به درد کسی تو ایران - با توجه به فارسی زبان بودن مخاطبین این وبلاگ- بخوره یا نه همیشه باعث شک و بعد هم سرد شدنم از نوشتن شده.
یه نمونهاش مثلا تجربه کار تو خانه امن زنانه که خوب این مدلی که اینجا وجود داره و با قانونی که حداقل در نوشتار از زن حمایت میکنه وضعش خیلی با ایران فرق داره. یا مثلا تعریفی که از خشونت خانگی و تجاوز میشه و دادگاه بر اساس اون تعاریف عمل میکنه کاملا با چیزی که تو کشور ما وجود داره فرق داره. ( این نکته قابل توجه اونهایی که میگن این فرهنگ مردمه! و امضا جمع کردن و قانون عوض کردن چاره این ملت نیست!)
اما فکر کنم شاید اگه از تعاریف قانونی که بگذریم یه سری نکات هست که باید وقتی با قربانیان ( من خیلی با این کلمه قربانی مشکل دارم. خیلی بار منفیاش به نظر من زیاده و بیشتر احساس ضعف دست میده. شاید معادل فارسی بهتری بشه برای این واژهVictim پیدا کرد که همون معنی رو بده اما نه با بار معنایی قربانی در زبان فارسی) تجاوز یا خشونت حرف میزنیم رعایت کنیم.
خواستم یه نظرخواهی کوچیک بکنم ببینم فکر می کنید نوشتن این تجربیات و نوشته ها به درد کسی می خوره یا باز بر می خوریم به اون دیوار بلند تفاوت فرهنگ ها و خیلی فایده نداره. .
English Weblog
archives
by dateMarch 2011
February 2011
January 2011
December 2010
November 2010
October 2010
September 2010
August 2010
July 2010
June 2010
May 2010
April 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
by category
Comments
مساله اینه که آدمای توی ایران باید بدونن که بیرون چه خبره . و این وظیفه ماست که بیرون رو در حد تواناییمون بهشون بدیم .
رضا
April 19, 2008 10:33 PM
مساله اینه که آدمای توی ایران باید بدونن که بیرون چه خبره . و این وظیفه ماست که بیرون رو در حد تواناییمون بهشون نشون بدیم .
رضا
April 19, 2008 10:36 PM
دوست عزیز متاسفانه تنها معنی فارسی قربان میباشد که متعارف نزدیک به آن مورد آزار ..
تجارب خودتان را باید بگویید با حرکتی که در ایران در جریان هست وزنان خوشبختانه در پی حقوق خود بقول شما خانه امن ودر سرزمینی که من هستم خانه زنان که حق مسلم زنان در هر جامعه متمدن میباشد که زن خودرا بدون پشتیبان نبیند که مجبور به تحمل ناملیمتی ها اهانتهاو..گردد
تجربه هایتان را با دیگران تقسیم کنید هستند کسانی از آنها بهره برند.
موفق باشید
حسین
April 20, 2008 1:23 AM
دوست عزیز متاسفانه تنها معنی فارسی قربان میباشد که متعارف نزدیک به آن مورد آزار ..
تجارب خودتان را باید بگویید با حرکتی که در ایران در جریان هست وزنان خوشبختانه در پی حقوق خود بقول شما خانه امن ودر سرزمینی که من هستم خانه زنان که حق مسلم زنان در هر جامعه متمدن میباشد که زن خودرا بدون پشتیبان نبیند که مجبور به تحمل ناملیمتی ها اهانتهاو..گردد
تجربه هایتان را با دیگران تقسیم کنید هستند کسانی از آنها بهره برند.
موفق باشید
حسین
April 20, 2008 1:23 AM
سلام حتما مفیده ادامه بدین
سپهر
April 20, 2008 3:34 AM
به نظر من که دونستنش خوبه. کمک مي کنه يه کم بهتر درک کنيم بيرون از اين کشور چه خبره. هم از جهت مشکلاتشون و هم از جهت راه حل هايي که براش دارن. و همين طور بهمون کمک مي کنه که بتونيم باورها و عادت هامون رو يه کم از بيرون نگاه کنيم. و کل اين چيزا بهمون براي يه کم بهتر کردن وضعمون کمک مي کنه. در ضمن اين که من فکر مي کنم کلا دونستن بهتر از ندونستنه. ممنون
ميم نون
April 20, 2008 3:43 AM
benevis. hatta agar ein e daghdaghe haye ma nabashe, vali ghatan aamoozande khahad bood. dalili nadare baray e ma einan ettefaagh biofte. har kas be faraakhor e haalesh mitoone azash baraye zendegi khodesh bardashthayee dashte baashe. mozaaf be inke mibinim ke mardom e dige che daghdaghe haayee daran.
loobia
April 20, 2008 7:29 PM
من هم با نوشتن این جور مطالب موافقم چون به هر حال با خلاقیت ما ایرانی ها می شه ایرانیزه اش! کرد و همین که آدم یه گوشه ی ذهن اش این آگاهی رو داشته باشه شاید سبب بشه که ضمیر ناخودآگاه اش در مواقع خطر به کمک اش بیاد و از منفعل بودن خارج بشه
دیانا
April 20, 2008 9:07 PM
موافق می باشم! ;)
RahiL
April 20, 2008 10:35 PM
لواي عزيز هميشه فايده داره. گاهي اثرش كنده يا به چشم ما نمي اد ولي هميشه فايده اي هست! بنويس
اروس
April 20, 2008 11:33 PM
فکر می کنی ضرری هم داشته باشه؟ اگه نه پس شک نکن.
مهدی هنرپرداز
April 21, 2008 2:05 AM