
« عیدتان مبارک
صفحه اصلی
حال و روز »
نوروز و امید
دلم می خواست ایران بودم. ولی می دانم که خیلی از ایرانی ها در نوروز بی نشاط ایران از کشور می گریزند. می روند دوبی و مالزی و کجا و کجا. من البته به نشاط فامیل توجه دارم که می خواهم آنجا باشم ولی می دانم که نشاط اجتماعی برای نوروز نیست. امسال زمان تحویل سال تلویزیون ایران که در اتاق خبر باز بود همان ساز و دهل معمول نوروز را هم پخش نکرد. و عده ای که در حرم امام رضا نشان می داد داشتند می گریستند! انگار پای کهنه ترین نارون روی زمین آدم فقه بخواند.
گرفتار زاهدان عبوس و محتسبان ریاکار شده ایم. ذوق زندگی را کشته اند. لقلق زبانی دارند که می گوید نوروز روز اول جهان است. اما باور ندارند. این بی باوری است که نشاط کش است. در میان خبرها عکسهای خاوران را می بینم. و مادران و برادران و پدران و خواهرانی که بر سر گور کشتگان بی دلیل، سبزه نهاده اند. مادران دانشجویانی که در کنار زندان بیتوته کرده اند و سبزه خود را بیرون زندان نهاده اند. به بوی فرزندان شان. گرفتن نوروز از ایران ناممکن است. آب در هاون می کوبند. تا سبزه و سبزی بهار و شکوفه هست این عید بزرگ و جاودانه هم هست. مگر ابر و باد و بهار را هم بروبند. نمی توانند. هنوز خدایی هست. و دل مادرهامان. داغهایی که دیده اند. دوری هایی که کشیده اند. آنکه به کشتن نوروز برخاسته است و نشاط مردم این سرزمین بی نشاطی و خاموشی و فسردگی نصیب اش باد. نوروز نمی میرد. هنوز باران هست و شکوفه و باغهای پر وسوسه. باشد که خداوند سرزمین ما را از دروغ و دورویی دور بدارد. دروغ را از کشور ما دور کند. خوب است که نوروز هر ساله باز می گردد و امید را تازه می کند. از پس آوار زمستان آواز مستانه بهار. بهاری که هیچ عسسی او را دربند نتواند کرد. تا ایران کشوری باشد که هر نوروز فرزندانش را به خود بخواند و هیچ کس از نوروز ایران نگریزد. من این را به عمر خود خواهم دید. ما این را به عمر خود خواهیم دید.
از نوروز و امید
English Weblog
archives
by dateMarch 2011
February 2011
January 2011
December 2010
November 2010
October 2010
September 2010
August 2010
July 2010
June 2010
May 2010
April 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
by category
Comments
سلام
راستش این پخش نکردن آوای ساز و دهل موقع سال تحویل بد جوری اهصاب منو خرد کرده. به گواه تمام کسانی که ذره ای با فرهنگ ایران آشنا هستند این نغمه ساز و دهل ریشه در تاریخ کهن و باستانی ایران دارد. بگذاربم که فکر کنند می توانند با این کار نوروز را از دل مردم و این سرزمین بیرون کنند اما خبال باطل که حمله عرب هم نتوانست این سنت کهن را از مردم ایران زمین بگیرد. تا ایران بوده و هست نوروز هم خواهد بود.
مجید
March 22, 2008 12:56 AM
سال نو مبارک آرزوی سالی خوب و خوش همراه با سلامتی و آرامش خاطر برا ی شما]
مامان و بابا و دخترشون
March 22, 2008 6:44 AM
گفته ای "باشد که خداوند سرزمین ما را از دروغ و دورویی دور بدارد." اگر خدایی بود و می خواست که به دعای میلیون ها ایرانی رنج دیده گوش دهد تابه حال این کار را کرده بود.
دوست من. زندگی بسیار با ارزش تر و زیباتر از آن است که بخواهیم لحظاتمان را به انتظار منجی بنشینیم.
طاها بذري
March 22, 2008 11:02 AM
یعنی می شه؟ خدایا اون روز رو برسون. آمین!
loobia
March 22, 2008 3:23 PM
ya right. I was pissed with that program as well. we were waiting for the nohe-khooni to finish any minute and it didn't! we had Radio-Javan on too, and we got the new year's moment from there.
jeerjeerak
March 22, 2008 4:27 PM